Topless

Met een borst door het leven gaan, wat doet dat soms met me?

10-11-2015

Ik zat op het strand met een groepje meiden. Ik zat heerlijk te genieten van het mooie weer en de gezelligheid. Ik keek om me heen en zag dat het best druk was eigenlijk. Ik zat daar topless en het was lekker warm in de zon. Ik kijk naar beneden en ben tevreden met mijn borsten (hoewel ietsje groter hadden ze van mij wel mogen zijn). Ik zit topless en bedenk me dat dat vast komt omdat alle meiden daar topless zitten. ... OMG! Ineens schrik ik me wild en realiseer me ik heb maar een borst! Ik was helemaal vergeten dat er één geamputeerd is en met die kant zit ik naar de mensen toe! Wat zullen ze wel niet denken....... En ik schrik wakker uit mijn droom. Er zit een echt "schrik gevoel" in mijn lijf, Nog een hele poos na mijn droom heb ik last van dit gevoel. Wat jammer om zo wakker te worden, het was zo gezellig op het strand.

 

Over schaamte gesproken op mijn sportschool voel ik wel altijd een schaamte om te gaan douchen. Elke keer weer. En toch doe ik het gewoon omdat ik wil douchen en mezelf niet tekort wil doen door me te verstoppen. Waarom pijnig ik mezelf hiermee? Als ik me schaam waarom vind ik dan van mezelf dat ik wel moet gaan douchen? Wat zijn gedachten soms toch tegenstrijdig.


Vandaag is mijn afspraak in het ziekenhuis, ik moet een mammografie laten maken, gewoon controle (zou dat de reden zijn dat ik over mijn borsten droomde? Vast wel). Als ik aan de mammografie denk dan gieren de zenuwen door mijn lichaam. Terwijl ik gerust in mijn eentje naar het ziekenhuis ga en er best wel "vertrouwen" in heb dat alles goed is. Ik voel me thuis in dat ziekenhuis, ik ben er zo vaak geweest en ik heb er zelfs nog gewerkt als gastvrouw, vrijwilligerswerk. Op naar weer naar een mooie dag..  met een goede uitslag!