Op eigen vleugels

Ach, wat heb ik toch een geweldige, lieve en zorgzame man. De ene na de andere mail of app krijg ik van hem binnen. Informatie over het hotel, de vliegreis en nu weer over de bagage. Ik schaam me bijna een beetje. Het is míjn reis en híj is degene die zich overal in verdiept. Misschien wordt het tijd dat ik die berichten eens ga lezen. Nota bene mijn eigen reis.

Binnenkort ga ik namelijk voor het eerst zonder mijn man vliegen. Samen met mijn dochter ga ik een paar dagen naar Stockholm. Superleuk, maar ook behoorlijk buiten mijn comfortzone. Ik ben iemand die bang is om te verdwalen, omdat ik niet zo'n goed richtingsgevoel heb. Eerlijk gezegd neem ik ook nooit het voortouw als het om reizen gaat. Ik stap liever onbevangen in en laat me verrassen.Al dat uitzoeken, regelen en lezen... ik heb er simpelweg weinig geduld voor.

Maar goed, ze zeggen weleens dat het leven buiten je comfortzone begint. Inmiddels ben ik de vijftig al gepasseerd en heb ik in mijn leven al heel wat uitdagingen aangegaan. Waarom zou dit dan niet lukken? Bovendien... alles is al geboekt, dus terugkrabbelen is geen optie meer. Misschien is dat maar goed ook.

 

Ik heb er ontzettend veel zin in. Even samen met mijn dochter op stap. Moeder-dochtertijd is ook heel waardevol. Stockholm... here we come!