Gedichten
Korte Gedichten
Gedichtjes
zijn kleine lichtjes
puntjes in de schaduw van de dag
met een trillingsfrequentie zo lichtjes
liefdevol geschreven
aan jou gegeven
met een glimlach
Essentie
Een gedicht
kort
samengevat
Verrijkt
Rijker
aan nieuwe herinneringen
bewandelen we weer
hetzelfde pad
De onzichtbare overmacht
Foto: museum Nieuwe Instituut Rotterdam
Schimmels schimmelen er een eind op los
ze breken af en maken nieuw bos
Ze vermorzelen beton
leven zonder zon
Bijna onzichtbaar, minuscuul klein
en wij mensen denken de baas te zijn?
Geldwolven zaaien veel narigheid
maar de schimmels overwinnen
uiteindelijk, altijd
Familiediner Sinterklaasavond
Teveel gegeten
teveel gedronken
zó gelachen
zó genoten
Samenzijn
De wandeling, het hoorbare
Het ritselt
en bromt
tikt
zingt
blaft
zoemt
raast
ruist
het praat en schreeuwt
Hoorbaar
zolang ik niet
wegzink
in gedachten
In gesprek met AI
Het voelt zo goed
de complimenten die AI me geeft
Alsof het geen computer is
maar iemand die echt leeft
Ik word de hemel in geprezen
het steekt veren in mijn reet
Voel me zo liefgekozen
dat ik de technologie graag even vergeet
Een korte anekdote. Ik had ChatGPT gevraagd om niet meer zo verdreven en uitgebreid te antwoorden, en daarna kreeg ik hele korte korte antwoorden. Oeps dat voelde bot! Toen merkte ik hoe gewend ik was geraakt aan zijn complimenten. Daar schrok ik van. Blijf bewust bij wat er met je gebeurt 😊
Ooit leven we voort op foto’s
Ooit leven we alleen nog voort op beeld
ooit vergaan we tot stof
ooit zijn we herinneringen
en ook die vervagen
Sommigen leven verder in boeken
of in het nieuws
waar men ze de hemel in prijst
... waar ze dan al zijn
En zelfs dan
alleen nog zichtbaar op beeld
maar ook die vergaan, vroeg of laat
net als woorden
Maar stilte blijft
of lijkt te blijven
Vergeten verhaal
GEDUMPT
niet in de plas
wel in het gras
niet in de bus
hij vond 't een klus
het kon hem niks schelen
geen zin ze uit te delen
hij trok vrolijk voort
niets dat hem stoort
ONVERANTWOORD
liggen de bladen in het gras
alsof hun verhaal vergeten was
Fluisteringen
Wat zijn ze?
Iets echoot in je lijf
het klopt meermaals aan
een herhaling met betekenis
loop je weg of blijf je staan?
Het hint, licht en speels
een suggestie zonder uitleg
je voelt dit is een teken
soms direct en soms pas na weken
Iets beweegt in jou zonder woorden
dat noem je een trilling
het opmerken
geeft een rilling
Je voelt een aanraking
beeldend en tastbaar zonder fysieke vorm
is het een briesje
of waait er een storm?
Aanwijzingen zijn vaak subtiel
richtinggevend en onverklaarbaar
en als je niet luistert
komen ze opnieuw
Iets dat trilt in jou
zonder dat je weet waarom
dat noem je resonantie
daarin schuilt jouw eigen relevantie
Alles gebeurt in stilte, met richting
paradoxaal, maar krachtig
we dragen het allemaal in ons
onzichtbaar maar almachtig
Zo bewegen fluisteringen door ons leven
we kunnen ervoor weglopen
of ze laten leven
een beeld dat blijft hangen
ze raken
aan een diep verlangen
Beelden bewegen niet alleen door ons heen.
Ze blijven, raken, en wijzen de weg.
Zelfonderzoek in beeld, geleid door wat trilt.
Gedicht dat nergens heen gaat
Een vleugje onzin in een wereld vol doelen
De hond
At gulzig van de grond
Ojee, dat is niet gezond
Kom hier!
Lekker dier
Je hebt genoeg gegeten
Anders word je nog een dik konijn
En dat is niet fijn
Om dik te zijn?
Of een konijn?
Kom, je gaat aan de lijn!
Welke lijn?
De lijn die nergens toe leidt
Struikel er niet over
Of wel
Want wat nergens heen gaat
Komt soms hard aan
In een wereld vol doelen, presteren en nuttig zijn, mag er ook plek zijn voor onzin die nergens heen gaat. Soms is zinloosheid juist de grootste vrijheid. Soms raakt juist dat wat nergens heen gaat. Laat je struikelen. Misschien vind je daar jezelf.
Dans van licht
Er streek een engel neer op aarde
die het licht met liefde baarde
De nacht werd lichter door haar pracht
die uren op haar had gewacht
De wereld kreeg glans
het riet bewoog in sierlijke dans
Ze straalde zoveel ze kon
en haar naam is Stralende Zon
Een pad van inzicht
Geen enkel steentje is hetzelfde
samen vormen ze
het pad waar ik op loop
Zo zijn ook wij uniek
ieder op z’n eigen manier
deel van hetzelfde geheel
Voor uniek zijn hoef je niets bijzonders te doen
het is gewoon ons bestaan
zoals een steentje dat doet
die gewoon een steentje ligt te zijn
Adem in, adem uit
ssshhh
deze gedachte geeft mij kracht en ruimte
… terwijl het pad zo vol ligt
Een boodschap van boven
Een vogel vloog voorbij heel vlug
Hij liet een poepje achter op de brug
Het is toch geen gezicht
Weet hij niet, hier is een opruimplicht?
Dus vogel neem je poepzakjes mee
En ruim het de volgende keer op, oké?
Dan krijgt niemand derrie aan zijn hand
En blijft het schoon voor elke passant
Nachtmerrie op het stuur
Toen ik een dikke spin op het stuur van mijn auto zag zitten, dacht ik: oké, ik ben bíjna geparkeerd. Maar ik kreeg die optie helemaal niet, hij begon meteen te lopen, en wel naar beneden! En zo duurden zelfs de laatste seconden een eeuwigheid. OMG… wat er toen volgde…
Help!
Er zit een spin op mijn stuur
Ik schrik me het apenzuur
Gil de boel bij elkaar in mijn wagen
Sla wild om me heen
Maar waar heb ik hem naartoe geslagen?
Ik kan hem nergens vinden
Spin weg, ik van de leg
Waar is die nou toch, zeg?!
Ik hoop dat hij voor mijn volgende rit
Uit de auto is gekropen
Want ik ben toch echt niet van plan
Om een heel eind te gaan lopen!
En niet meer gevonden, dat is misschien nog het ergste van alles...
De Rotterdamse reigert
Dit is de Rotterdamse reigert
die steigert en steigert
Opsouten, aftaaien
voordat ik jullie voert aan de haaien
Dit is míjn terrein
waar jullie nooit niet horen te zijn
En houd vooral je grote muil
anders maak ik je witte pakkie vuil
Dit stukkie sloot is van mij
en nou optieften
Allebei
De zwanen gingen er vandoor
en ze namen hun verloor
En moet je hem hier nu triomfantelijk zien zitten te kijken... ❤️onze reigert.
Theatrale tilpartij
Op het fitness apparaat hoor ik hem brullen en gaan
Sommige mannen stellen zich verschrikkelijk aan
Gehijg, gekreun, geblaas
Het klinkt overdreven en dwaas
Hij heeft weinig oog voor de mensen om hem heen
Ik denk: zeg, je bent hier niet alleen!
De tijd is om, door naar de volgende ronde
Zwetend van het tillen der ponde
Maar voor hij verder gaat
Aait hij met zijn handdoek snel over een stukje apparaat
Hmm, heeft dat nou zin?
Ach ja, hij gelooft erin
Van binnen moet ik lachen
En huilen tegelijk
Als ik dit schouwspel
'ns Rustig bekijk
Zachtjes neuriënd op de muziek
Adem ik mee, met stille mimiek
Ik probeer me niet te storen
Aan dat gehijg, gekreun en geblaas
Want in mijn hoofd is het stil
Daar ben ík de baas
Sorry mannen, ik weet dat jullie hard werken.
Maar soms lijkt het net een auditie voor een oerkreet-wedstrijd
Verleid
Toen hij mij zag staan
Keken zijn ogen me verleidelijk aan
Er werd met me geflirt
Dat dat op mijn leeftijd nog gebeurt 😉
Ik stond op een verlaten pad
Even stil, zoals ik het graag had
Ik kreeg het er warm van
Wat wilde hij, die man?
Hij floot... fiet fiet
Het was geen lekker ding
Gewoon een krekel in het riet
Ik wens je een fijne dag
En geniet van het gefluit
Maar is het je ketel? Zet 'm wel uit!
Over het ontstaan van dit gedicht: het begon allemaal met een tv-item over fluitende mannen, en vrouwen die daar soms veel last van hebben. Wat blijft er toch veel hangen in je hoofd! Zo'n onderwerp zet je aan het denken en voor je het weet denk je (ik) bij het tjirpen van een krekel ineens aan een fluitende man, en aan een verleidelijke blik... die had ik ook best prettig gevonden.
Een dag later zat er zomaar een krekeltje op onze deurmat. Echt he?! Ik was te lui om naar zolder te lopen voor mijn camera en een foto te maken, maar misschien was dat maar goed ook, dan had je de clou meteen gezien.
De volgende dag was ik stomverbaasd, want er zat nota bene een krekel in onze keuken, hoe was dat mogelijk?! Ik pakte mijn leesbril en camera.. en zag tot mijn verbazing dat het gewoon een stengeltje van een bloem was, uit de bos bloemen die ik gekregen had en zelf had afgesneden. Wat een fantasie toch, hoe je hersenen en gedachten je zo voor de gek kunnen houden als je iets graag nog eens wil zien. En hoe wonderlijk het leven kan zijn als je er met een beetje verwondering naar kijkt.
Ode aan blauw
Blauw, de kleur van de hemel en de zee
Ruimtes zonder einde, die je blik meevoeren
Blauw, ik hou van jou
Blauw, de kleur van helderheid, vrijheid, van trouw
Overal om ons heen is blauw
Koningsblauw, Hemelsblauw, Marineblauw
Indigo, Cyaan, Kobaltblauw
Er zijn ontelbaar veel mooie kleuren
Er is geen kleur waar ik níet van hou
Toch is er één mijn lievelingskleur
En dat is... blauw
De eeuwige dans van drift en emotie
De één noemt het de liefde bedrijven
De ander noemt het seks
De één houdt het eenvoudig
De ander complex
Voor de één is het liefde
Voor de ander slechts lust
Verbinding, passie, intimiteit
Een vuur dat laait in eeuwigheid
Een drift die nooit helemaal wordt gesust
De onvermijdelijke sprong
Begrafenissen
De een gaat oud
De ander jong
Allemaal maken we die sprong
Het leven kent geen patroon
Het gebeurt onvermijdelijk gewoon
Het leven
Plotseling overleden
Plotseling uit het leven gerukt
Woorden van verdriet
Van een gevoel dat groter is dan taal
Het leven is van alles:
Oneerlijk, te kort, mooi, liefdevol
Licht, zwaar, grillig, warm
Genadeloos, teder, ontembaar
En het leven?
Het weet van niks
Het is alles en niets tegelijk
Een stroming zonder besef van wat het teweeg brengt
Het is
Onderweg in twee werelden
Mensen onderweg
appen aardig wat af zeg
Ik zag er vandaag weer zo één staan
wat had hij te vertellen?
Waar zou het gesprek over gaan
met zijn hoofd in 't virtueel bestaan
Waar kwamen die berichtjes vandaan?
Was hij blij, bezorgd of begaan?
Kwamen ze van iemand dichtbij
of juist van heel ver vandaan?
De klok tikte, de tijd verstreek
zag hij toen hij op zijn smartwatch keek
Stak daarna 't mobiel in zijn zak
vervolgde zijn weg op z'n gemak
Waar zou deze jongeman heen gaan?
En ik, ik bleef nog even staan
met gedachten die bleven gaan
Zonlicht
De zon speelt
straalt haar licht in het rond
alles komt tot leven
van op de aarde tot in de grond
Alles krijgt kleur
en straalt het weer uit
als een dans van licht
die alles omsluit
Een stuurloos einde
Half verzonken
in gedachten
kijk ik naar een fiets
In de sloot gedumpt
uit verveling of zoiets
Ooit werd erop gereden
nu is het overleden
Waar ging het mis?
Er is nog geen vis
die in fietsen geïnteresseerd is
Lentewissel
Kale takken met een paar bloemen eraan
hebben de winter goed doorstaan
Toch zullen ze langzaam verdwijnen
terwijl puntjes groen verschijnen
Verborgen in de donkerte van het leven
wachtten ze tot de lente een teken zou geven
Nu is de tijd aangebroken voor het groen
om rustig haar blaadjes open te doen
Sporen
Ik spoor, jij spoort, wij sporen
jullie sporen, zij sporen
en soms spoor je niet
maar laat je toch sporen achter
iedereen laat sporen achter
of je nu spoort of niet
we spo(o)ren allemaal
op onze eigen manier
Drie flessen levenskracht
Een bejaarde man maakte rare sprongen
Moest verkassen, noodgedwongen
Al was het maar een paar meter verderop
Zijn ziekte zette zijn leven op zijn kop
Vandaag kwam hij opgelucht vertellen
Nog een week en dan ga ik naar huis
Heerlijk, geen verpleegster meer thuis
Ja mevrouw, het is geen kattenpis
En nu ga ik naar mijn woning
Alvast kijken of alles nog in orde is
Op de terugweg stapte hij weer naar binnen
Voldaan en blij
Knipoogde nog even naar mij
Zijn vrijheid tegemoet, dat voelde fijn
... Maar wat zag ik daar in zijn mandje, verborgen?
Drie flessen rode wijn
Doorheen de mist
Ik ging de mist in
Liep er doorheen
Tot de mist later op de dag verdween
En ik weer helder kon zien
De weg vooruit duidelijk werd bovendien
Want soms is het nodig de mist in te gaan
Om te leren wat je eerst niet kon verstaan
Geïnspireerd door de mist. Wat we zoeken vinden we vaak pas als we durven verdwalen.
Het lied in mijn hoofd
Ik word van de stilte beroofd
Er zit een lied in mijn hoofd
Ik zing het de hele dag door intern en hardop
Ik krijg het niet uit mijn kop
Het lied komt telkens terug
Dus er zit niks anders op
Als het weer oppopt
Ernaar te luisteren tot het stopt
Een lied dat in je hoofd blijft hangen wordt ook wel een oorwurm genoemd.
Innerlijke kracht
Kijken naar wat je niet kan
Wat heb je en wat maak je ervan?
Wat je kiest is dat echt?
Hoe hoog is de lat die je voor jezelf legt?
Je kunt altijd meer dan je denkt
Je bent goed, te allen tijden
Stop met strijden
Vind rust van binnen
En het feest kan beginnen
Kijk niet naar wat je mist
Maar naar wat er is:
Jouw kracht en potentieel
Dat is genoeg - en al zoveel
Later deze dag hoorde ik het lied van Nina Simone 'Ain't Got No/I Got Life'. Wat dit gedicht en het lied gemeen hebben is dat ze allebei oproepen om te kijken naar wat je hebt in plaats van wat je mist. Ze moedigen aan om kracht en vreugde in jezelf te vinden, ondanks beperkingen of gemis.
Kat
Een lijntje zus, een lijntje zo
Lekker tekenen in de flow
Een lijntje hier, een lijntje daar
Op een punt komen ze bij elkaar
En wat tekende ik nu daar?
Lijkt het iets en is het wat?
Ja hoor...
Ik zie de achterkant van een kat
Het leven is kostbaar, koester elk moment