Welkom bij de Gedichten Voedingsbank, waar woorden rustig op je wachten.
Vrij te lezen, kleine cadeautjes die je kunt meenemen.
Gedichten liggen hier niet op de plank
zoals voedingsmiddelen bij de Voedselbank
gratis op deze site
vind je gedichtjes, kleurrijk en light
om je gedachten te verzetten
zonder suiker, zout of verzadigde vetten
gedichten zijn voeding voor geest en brein
na enkele te hebben gelezen
voel je je ontspannen en fijn
neem hiervan zoveel
als je hebben wil
en geef ze daarna door
daar zijn gedichten voor
daarvoor hartelijke dank
namens de Gedichten Voedingsbank
Viviënne, Mijn Creatieve Brein
Boos op mijn mouw
Wat gebeurde er nou?
Voor de zoveelste keer bleef ik haken
Met mijn mouw achter de deurkruk
En met een ruk
Werd ik teruggetrokken
Oh wat was ik geschrokken!
Mijn rust was naar de knoppen
Ik wilde doorlopen maar moest stoppen
Ik riep: "Auw! Rotmouw!"
Keek boos naar de deur
Liep weg met een rothumeur
Ruk!
Gelukkig
Mijn mouw was niet stuk
We willen verlicht
naar het licht
verlicht
Licht
Licht dat (ver)scheen tussen de bomen en struiken door.
Wat willen we graag horen
zien
voelen
betekenen
Wat willen we zijn
of juist verbergen
wat willen we uitstralen
zonder het hardop te zeggen
Wat willen we hebben
vasthouden
bewaren
bewijzen
Wie willen we raken
aanraken
echt ontmoeten
Wat geloven we
over onszelf
over de ander
Wat willen we nalaten
of achterlaten
wat willen we laten zien
en wat liever verbergen
Wat willen we toelaten
en wat liever niet
Wat leggen we onszelf op
wat moeten we allemaal van onszelf
hoeveel druk kunnen we verdragen
Wat willen we niet voelen
niet weten
niet verliezen
Menselijk
zo menselijk...
laten we gewoon lekker mens zijn
en blijven
Ik surf op de golven
van inspiratie en uitspiratie
Periodes ben ik geïnspireerd
loopt het gesmeerd
en dan weer uitgespireerd
Dit heb ik over mezelf geleerd
het is niet goed en niet verkeerd
Mijn proces
mijn genieten
mijn stress
mijn les
Even niet onderweg, geen haast, geen plan
De wereld slaapt
De wereld ontwaakt
We komen op gang
Al eeuwenlang
Elke dag weer
Keer op keer
Zijn we in de ban
Maken we een plan
Of niet
Toch weer die vraag
Wat ga ik doen vandaag?
En voor we het weten
Zijn de uren verstreken
Gaan we weer slapen
Dat is het leven
Zo is alles met elkaar verweven
Dag in dag uit
De cirkel sluit
Maak er iets moois van
Met of zonder plan
Maar altijd die vraag
Wat ga ik doen vandaag?
Varen
Mijn octopussie
In de tuin
Ik blijf ernaar kijken
Krullen
Een elfje =
een kort gedicht van elf woorden, verdeeld over vijf regels: 1 woord, 2 woorden, 3 woorden, 4 woorden (waarvan één werkwoord, mag), eindigend op 1 woord.
Zijn krullen doen me denken aan actopus armen.
Voor je het weet
in een poep en een scheet
zijn de bonen gaar
Aan tafel
eten maar
Slakken lijken niet snel
maar vluchten kunnen ze wel
ik doe de groenbak open
even later weer dicht
plots zijn ze verdwenen
verdwenen uit het zicht
bewogen door het licht
Hihihi hahaha
we lachen ons een breuk
komen niet meer bij
liggen in een deuk
hikken proesten snakken
zo ontzettend blij
lachen geeft lucht
lachen voelt vrij
we lachen gieren brullen
rollen over de grond
in een lach die ons meeneemt
tranen van het lachen
lachen is gezond
Golven van creativiteit
komen
en gaan
Spoelen aan
en weg
met de wind mee
Zoals het komt
als een zee
van creativiteit
Creativiteit is een natuurlijke stroom
ze komt wanneer ze komt
ze gaat wanneer ze gaat
en jij beweegt mee
Deze tekening wilde mee ontzwaan, ontstond vanzelf naast het gedicht
Ik hoor buiten
de vogels fluiten
voetstappen lopen met me mee
Een zee van ruimte en rust
gedachten zacht gesust
Buiten
Je wringt je in allerlei bochten
Je kronkelt erop los
Probeer je ergens uit te wurmen?
Of hoef je nergens uit?
Onze miep stond te piepen
liet mij heen en weer liepen
van de deur naar de keuken en terug
dan keerde ik hem de rug
en begon hij weer te miepen
onze piepert
Ik kreeg het heen en weer
zeg, nu kom ik niet meer
je gaat mee naar binnen
voor je weer gaat beginnen
hij keek me triomfantelijk aan
en dacht dit trucje werkt voortaan
Iets in mij zoekt
iets in mij Is
iets in mij verlangt
iets in mij Is
iets in mij wacht
iets in mij Is
iets in mij voelt
iets in mij Is
iets in mij ademt
iets in mij Is
iets in mij doet
iets in mij Is
als een pulserende vorm
uitreikend, voelend
in contact met de wereld
en weer samentrekkend
terug naar de kern
naar stilte
naar zijn
Hard op weg ergens naartoe
Fietsers razen voorbij
mensen racen en scheuren erop los
met wapperende haardos
details veranderen in een streep
onopgemerkt passen we ons aan
aan een snel bestaan
alles moet snel en sneller gaan
richting: ergens
Geen haast hebben
rustig lopen
rust in mijn hoofd
rust in mijn lijf
rustig ademen
rustig genieten
rustig Zijn
rust om me heen
wat heerlijk rustig
Je bent niet te laat
Het is zoals het gaat
Je bent niet te vroeg
Er is geen tijd afgesproken
Je bent precies op tijd
Dit is het ritme van je natuur
En dat is genoeg
❤️
De sneeuw is voorbij
de zwanen zijn blij
Ze grazen in het gras
als een stel koeien in de wei
De koude had een keerzij
want ze konden er niet bij
Maar nu
bewegen zij weer vrij
Hoera!
Gefascineerd
door kleuren
bulten
deuken
spleten
begroeiing
vormen
lagen
sporen
boomstammen
met hun tekeningen
en unieke structuur
ontstaan in de tijd
in het ritme van de natuur
pure sculptuur
Voetstap
van ijs
bevroren
wijs
Een spoor
een verhaal
geleefd
beleefd
Over de weg
die werd gegaan
nog zichtbaar
om erbij stil te staan
Onbetreden
Onverstoord
Puur in haar vorm
Maar niet voor lang
Ze zal worden vertrapt
Vervormd
Smelten
En dan wegstromen
Takje met een knop
misschien valt er nog vrieskou op
en wordt het een flop
dan groeit er volgende lente
geen bloem meer op
... of wel
