Dementie en verbinding

Hoe verdrietig het ook is iemand, in dit geval mijn vader, langzaam weg te zien glippen uit je (mijn) leven

dat is nou eenmaal wat bij het leven hoort

We kunnen het wel niet willen accepteren 

maar dan steken we ons kop in het zand

 Dus genieten we maar beter nog van de mooie momenten die we wel samen hebben

 

Verbinding

Je bent ver weg
Ver van deze wereld
Je begrijpt er niks meer van
De betekenis van woorden
gaan volstrekt langs je heen
En je weet niet meer waar je bent 
Gelukkig dat je mij nog wel kent

En dan plotseling ben je er 
heel even 
Weer aanwezig 
in ons leven
En hebben we contact
Voelen de liefde 
die er altijd is geweest
En nu even niet verdrongen wordt 
door je verwarde geest

Ik besef maar al te goed
dit is een bijzonder momentje
Want heel even 
kunnen we onze gevoelens
met elkaar delen
En kunnen we uitspreken 
wat jou dementie met ons doet
Het is niet anders
het is goed
We willen elkaar nog zoveel vertellen 
Maar dat is eigenlijk niet van belang
Want wat we voor elkaar voelen
dat weten we al lang

Ik vind het fijn dat we dit 
kunnen bespreken met elkaar
Al doet het je ook beseffen
je voelt je vaak zo naar
De tranen biggelen over je wangen 
Dementie maakt je verward 
Het voelt in je hoofd zo raar
Oud worden vind je vreselijk
voor de buitenwereld houd je je groot
Maar als je spreekt vanuit je hart
dan wil je nu het allerliefste dood

En dan ben je ineens weer vertrokken
Ver weg van deze wereld
en ver weg van mij
En tóch ben je tegelijkertijd
ook nog zo dichtbij
Voor altijd in mijn hart 
Je begrijpt er niks meer van
je voelt je heel verward

De betekenis van woorden
gaan volstrekt langs je heen
Je weet niet meer waar je bent 
En ik vind het fijn 
dat je mij nog steeds (her)kent


Een 'verkeerde' denkhouding is moeilijker te veranderen dan een verkeerde lichaamshouding

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0