· 

Het lege-nest-syndroom

Wat de wolk ons vertellen wil ... 

Ik zit in de woonkamer, kopje koffie, het zonnetje schijnt lekker naar binnen en de tuindeur staatopen. Genieten. Stilte. Ik hoor de klok tikken en dat vind ik altijd wel iets magisch hebben. Ik geniet van de stilte en die wordt opeens verstoord door een gedachte. Ik denk aan onze drie dochters die niet thuis zijn. Een woont op zichzelf en de andere twee zijn steeds vaker van huis. Het ene moment is het hier een drukte van jewelste en het andere moment is het stil. Ik bedenk me dat er een tijd aan gaat komen dat ze allemaal de deur uit zijn en het altijd zo stil zal zijn, nee erger nog blijven. Altijd al geweten uiteraard dat dit moment eraan gaat komen maar opeens komt het toch akelig dichtbij voel ik. Ik dacht lekker te geniten van de zon, koffie en rust maar merk dat deze stilte meer te betekenen heeft. Want ik ben trouwens niet alleen, mijn man en de huisdieren zijn hier ook.

 

Door letterlijk in stilte te zijn kan je observeren en de tijd nemen wat er werkelijk speelt. Ik kan er niet omheen, ik word mij gewaar van het lege-nest-syndroom. Ik merk dat ik er de laatste tijd vaker aan denk. Zo voelt dat dus, auw, shit, balen, help ik wil er niet aan! Ik weet dat het geen zin heeft het te ontlopen, ik moet ermee dealen. Dus vraag ik mezelf af (wat ik altijd doe als ik me even niet happy voel) hoe ga ik hier op dit moment mee om? Een stukje hiervan is het nu opschrijven, het zichtbaar maken wat er zich afspeelt van binnen. Want ik had ook niet verwacht dat dit verhaal er zo uit zou komen. Maar ik deel het graag omdat ik weet dat ik niet de enige ben die hiermee rondloop.

 

En tegelijkertijd geniet ik van de stilte. Ik voel me absoluut niet zielig. Ik neem het enkel waar. Dat is waar deze stilte goed voor is. Door bewust te worden en het er te mogen laten zijn, en zo lekker mijn ding te gaan doen zal deze energie zijn weg wel vinden. Niks gebeurt immers zomaar, daar geloof ik niet in.

 

Ik zag net dit wolkje (foto) in de lucht hangen en moest het fotograferen. Ik wist niet waarom en dus vroeg ik me af wat het me te vertellen had (zo praat ik met dingen). Ik zet de foto op mijn mobiel tegen de computer en kijk er een poos naar. Moet ik er iets in zien? Ik zie niks. Ik laat het staan, want ik weet dat ik die foto niet zomaar genomen heb. Na bovenstaande verhaal heb ik het antwoord van de wolk gekregen. Het lijkt er in zijn eentje te hangen maar hij hangt er samen met andere strepen-wolken die hem vasthouden en ondersteunen. Je denkt in je eentje te zijn en te zitten met bepaalde gedachten maar dat is niet zo. De wolk bestaat uit meerdere lagen, net als wij vele lagen bewustzijn hebben. En veel gedachten, lucht staat symbool voor het denken. Steunend op het groen, de natuur. Moeder aarde weet prima wat we nodig hebben en zorgt voor ons. Groen staat voor rust. Het blauw voor helderheid, open, vertrouwen, communicatie. En zo kan ik vast nog meer dingen uit deze foto halen. Ik word tevens bevestigd in mijn toekomstplannen, waar ik me mee bezig wil houden als de kinderen de deur uit zijn  😄 (onee, nu al mee bezig ben), want dit wil ik ook met mensen gaan doen, helpen bewust worden en van hun blokkades bewust te worden via tekenen (zonder dat je hoeft te kunnen tekenen); ik oefen al mondjesmaat met proefpersonen. Maar vind dit nog zo spannend!😌

 

Ik heb nog even opgezocht wat het lege-nest-syndroom precies betekent: het is vergelijkbaar met een rouwproces. Enerzijds is er het fysieke gemis van je kinderen. Je mist hun aanwezigheid, hun verhalen aan de ontbijttafel, hun gezellige drukte. Anderzijds krijg je te maken met een gevoel van 'doelloosheid'.

Even lekker voelen -> Doe Maar Is dit alles

Reactie schrijven

Commentaren: 0