Wist je
dat wat zichtbaar wordt, eigenlijk nooit het begin is?
De
tekening die je ziet (links eerste foto 'Vuurwerk'), ontstaat uit een impuls van binnenuit die eerst gevoeld werd en daarna vorm kreeg; een soort spanning die eruit moet. De lijnen op papier zijn
de ontlading en het zichtbare spoor van die onzichtbare beweging. Nog voordat je hand een lijn zet of je er woorden aan geeft, is er in je brein al van alles in beweging.
Niets staat op zichzelf. Net zoals een lamp brandt dankzij een onzichtbaar stroomnet, of een plant groeit door een onzichtbaar wortelstelsel, zo is elke creatie het spoor van een innerlijke,
onzichtbare beweging.
‘Zo beneden, zo boven’: hier komen de aarde, de mens en het universum samen. De vorm van de zaadpluizen van de Clematis doet me denken aan vertakte zenuwnetwerken, aan de stralen van een lamp
(ontlading), aan het Laniakea-supercluster (waar sterrenstelsels samenhangen in een netwerk dat zoveel groter is dan wat we kunnen zien)… en, hoe kan het anders op Oudjaarsdag, aan
vuurwerk! En zo geeft de natuur ons weer een mooie boodschap: dat wat zichtbaar wordt is nooit het begin.
Ik wens je een gezond en energiek 2026, waarin jouw eigen innerlijke stroom de ruimte krijgt om zichtbaar te worden en voluit te groeien!





