Glashelder
Voetstap
van ijs
bevroren
wijs
Een spoor
een verhaal
geleefd
beleefd
Over de weg
die werd gegaan
nog zichtbaar
om erbij stil te staan
De stolling van een verhaal; een voetstap van ijs en wat even zichtbaar wordt.
Een voetstap van ijs is geen afdruk die langzaam vervaagt, maar een vorm die even blijft. Natuurlijk is ook dit ijs inmiddels gesmolten, maar dat maakt het moment niet minder betekenisvol. Soms laat de natuur iets zien precies op het juiste moment. Deze voetstap van ijs kwam naar me toe als een helder beeld, onverwacht en vanzelf.
Wat me raakte, was het verschil tussen een voetstap in het ijs en een voetstap van ijs. Dit was geen spoor dat iets indrukte, maar vloeibaar leven dat zelf vorm had aangenomen. Water dat even stolt, zichtbaar wordt, en daarna weer oplost. Een beweging die zich liet zien voordat ze verder stroomde.
Misschien werkt dat met veel dingen zo. Gedachten, ervaringen, beelden: ze zijn meestal vloeibaar, in beweging, nauwelijks vast te pakken. Soms stollen ze even, krijgen ze even vorm. Ze krijgen vorm, worden zichtbaar, en nodigen uit om erbij stil te staan. Niet om vast te houden, maar om te zien wat er is.
Deze voetstap van ijs was zo’n moment. Een spoor dat niet bedoeld was om te blijven, maar om even helder te zijn. Glashelder.