Het is alsof beeld en maker met elkaar dansen. Wanneer één lijn wordt gezet, roept die de volgende beweging op. Als er iets verandert, verandert het hele beeld mee. Een tekening is niet statisch, maar leeft.
In het dagelijks leven werkt het net zo. We maken de hele dag door keuzes. De ene keuze opent een weg, een andere keuze opent een andere. Waar je ook uitkomt, het is niet beter of slechter, alleen anders. Alles is in beweging.
In deze tekening zaten eerst twee wezentjes verscholen in de boom, eigenlijk nog onzichtbaar. Door te tekenen wat werd waargenomen, kwamen ze ineens tevoorschijn. Ze werden zichtbaar. Ook het vleugeltje in het licht verscheen mee, net als hun verhaal. Zo veranderde het hele beeld.
Ik blijf het bijzonder vinden hoe een tekening zich gaandeweg kan ontvouwen. Soms ontstaat er iets wat ik vooraf niet had kunnen bedenken. Eerst zie ik iets, daarna verschijnt er meer. Juist dat maakt kijken en tekenen voor mij zo fascinerend. Iedere tekening vertelt zijn eigen verhaal, als je de tijd neemt om ernaar te blijven kijken.