Mijn oudste dochter had een parttime baan en in haar vrije tijd liet ze regelmatig met mij de honden uit. We bespraken van alles en we hadden het altijd gezellig samen. Sinds kort werkt ze fulltime en ineens realiseerde ik me dat onze uitlaatmomentjes nu verleden tijd zijn. De laatste keer dat we samen buiten liepen wisten we niet dat het misschien de laatste keer was. Ik wist natuurlijk wel dat dit moment er een keer aan zou komen, maar het gemis voel je pas achteraf.
Door hier even bij stil te staan glipt het leven voor mijn gevoel niet ongemerkt door mijn vingers. Leven is voortdurend veranderen en afscheid nemen.