Pareidolie
Natuurvriendjes🐛
Verborgen beelden
De magie van pareidolie
Het ontdekken van vormen, figuren en mijn Natuurvriendjes
Mijn eerste herinnering aan pareidolie gaat terug naar mijn kindertijd. Als jong meisje zag ik al figuren in mijn gordijnen. Pas veel later ontdekte ik dat dit een naam had: pareidolie, het herkennen van gezichten, dieren, wezens en andere herkenbare vormen in alledaagse dingen.
Ons brein verwerkt wat we zien razendsnel. Nog voordat het denkende brein woorden of verklaringen vindt, reageert het oudere, emotionele deel al op vormen, kleuren en patronen. Daarom kan iets je raken zonder dat je precies weet waarom. De één loopt eraan voorbij, terwijl de ander ineens een gezicht, dier of figuurtje ontdekt.
Ik noem deze ontdekkingen mijn Natuurvriendjes. Op deze pagina verzamel ik ze. Soms teken ik een gevonden vorm verder uit, soms laat ik haar zoals ze is. Ze herinneren me eraan hoeveel er te ontdekken valt over de natuur en mezelf. Door de vormen te 'lezen', ontdek ik wat ze me op dat moment spiegelen.
Deze papegaai komt aanvliegen uit een verfvlek. Maak je geen zorgen over een vlek verf op papier, er valt altijd wel iets van te maken.
Zo is het ook met ons leven. Je kunt de dingen aanpakken of ervan wegkijken. Soms land je hard, soms zacht, en soms blijf je dromen. Vlekken lossen op in de wasmachine. Problemen kunnen ook opgelost worden, als je bereid bent er iets voor te doen.
De papegaai heeft zijn stekkie, of beter gezegd zijn stokkie, gevonden.
🌿Juist wat anders loopt, kan iets bijzonders opleveren.
Dit is de vrucht van de Prunus serotina, de Amerikaanse vogelkers.
De vrucht lijkt een klein vogeltje, nieuwsgierig neergestreken langs de stoeprand.
🌿Soms lijkt de natuur even tot leven te komen.
Koffiedik kijken.... het wordt vandaag zonnig en warm weer (grapje het was al warm en zonnig weer).
Toen ik 'dieper in het glaasje keek' werd ik aangekeken door een dier. Misschien zie jij er ook iets in als je wat langer kijkt.
🌿 Soms vertelt dezelfde vorm voor iedereen een ander verhaal.
Een boomblad
dwarrelde naar beneden
het kwam terecht op straat
het ligt daar nu nog mooi te wezen
totdat het op een dag vergaat
Het heeft zijn taak volbracht
en plaats gemaakt voor nieuw blad
dat nog volop mag groeien
vol nieuwe levenskracht
🌿 Elk einde draagt het begin van iets nieuws in zich
Een lachende boom. Wie had dat gedacht?
🌿Een onverwachte glimlach kan je dag zomaar een beetje mooier maken.
Sterren vielen uit de lucht
ze maakten een lange reis
daalden spelenderwijs
neer op bomen
Dus zie je vanavond
geen sterren aan de hemel staan
dan weet je
hoe dat zo is gekomen
🌿 Soms laat de natuur
een vleugje magie achter
Tijdens een vakantie in Finland liep ik langs een pilaar in een winkelcentrum. In het beschadigde behang zag ik ineens een dier. Ik wilde een foto maken, maar dacht: dat doe ik straks wel. Natuurlijk vergat ik het.
Die avond liepen we na het eten onverwacht opnieuw langs dezelfde pilaar. Dit keer maakte ik de foto wel. Toeval? Daar geloof ik niet in.
Ik kocht een paashaasje van folie. Met een paar oogjes en een eenvoudig lijfje op een papiertje leek het ineens tot leven te komen. Hoe absurd grappig eigenlijk!
Het is eigenlijk geen pareidolie. De oogjes zijn bewust getekend. Toch laat het mooi zien hoe ons brein met een paar eenvoudige lijnen direct een karakter of emotie herkent.
🍃De natuur zit vol kleine verrassingen, voor wie er oog voor heeft
