Een van de eerste dingen die ik 's ochtends doe als ik beneden kom is even de honden naar buiten laten in de tuin, als het weer goed is. Dan gaan ze op de vlonder liggen om de druk met elkaar in de weer zijnde waterkipjes te kijken. Cailean is als eerste buiten, Cooper stretcht zich eerst nog even uit (in yoga termen gesproken de Zonnegroet). Maar omdat het vriest doe ik tussendoor even de tuindeur dicht.
Cai staat te kijken 'hé waar blijft mijn broer?' Het is een gezelschapsdier. Als Cooper zover is doe ik de deur weer open. Cailean legt zijn poot op Coopers kop, zo van 'Kom je nog? Loop je mee?' achterom kijkend, de tuin inlopend. Mijn ❤️ smolt, want wat zijn ze lief voor elkaar!