🩷 De boodschap van het roodborstje
Waarom verder zoeken als je al gevonden hebt wat je nodig hebt?
Ik liep langs een lange rij wilgen en mijn aandacht werd naar iets dikkers tussen de bijna kale takken getrokken. Ik stopte en keek nog eens goed. Daar zat een prachtig roodborstje. Ik pakte snel mijn camera. Ik deed dat eigenlijk tegen beter weten in, want meestal is een vogel allang gevlogen tegen de tijd dat ik een foto wil maken. Maar verrassend genoeg gebeurde dat nu niet. Hij bleef rustig zitten, zelfs toen ik dichterbij kwam. Nog nooit kon ik zo dichtbij een vogel komen, ongelooflijk! Na een paar foto's hield hij het voor gezien en vloog weg. Terwijl ik verder liep, speurde ik de andere bomen af. Ik wilde die ervaring nog een keer beleven, het liefst met een nóg betere foto. Met twee hondenriemen in mijn handen is dat trouwens ook niet zo handig. Een poosje bleef ik zoeken, tot opeens tot me doordrong waar ik mee bezig was. De kans is bijna nul dat ik precies zo'n moment opnieuw zou meemaken. En waarvoor zou ik het nog beter willen vastleggen? Is het niet goed genoeg? Ons denken wil al snel meer, beter en mooier. Voor je het weet, neemt het de verwondering weer van je over. Voor je het weet voelt 'goed genoeg' niet meer als genoeg. Toen ik dat eenmaal zag, kon ik het zoeken loslaten. Ik keek opnieuw naar mijn foto en besefte dat hij eigenlijk precies goed was.
Deze ontdekking was minstens zo bijzonder als de ontmoeting met het roodborstje zelf. Daarna liep ik rustig verder, zonder verwachtingen, genietend van wat er was in plaats van van wat ik wilde dat er zou zijn.
De boodschap van het roodborstje was voor mij helder. Ik hoefde niet op zoek naar een betere foto. De mooiste ontdekking was niet de vogel zelf, maar het moment waarop ik merkte dat 'goed genoeg' eigenlijk al genoeg was.