🩷 De boodschap van het slakkenhuis
Soms brengt het leven je eerst naar binnen, voordat je weer naar buiten kunt.
Ik ben blij dat ik weer terug ben van 'weg' geweest. We hadden bijna allemaal corona in ons gezin en zijn er flink ziek van geweest. Een paar dagen daarvoor had ik een prachtig groot slakkenhuis gevonden. Het lag me aan te staren en steeds dacht ik: wat heb je me te vertellen?
Een slakkenhuis is een mooie spiraalvorm. Tijdens onze ziekte kreeg die vorm ineens een andere betekenis voor mij. Alsof ik eerst naar binnen moest lopen, naar de kern, naar de stilte waarin ik verbleef toen een van onze gezinsleden ernstig ziek was. Zelf had ik ook corona. Het was niet de vraag of ik naar binnen wilde, het gebeurde gewoon. In het donkerste gedeelte kwam ik een van mijn grootste angsten tegen. Tot mijn eigen verbazing bleef ik rustig. Ik gaf me over aan de werkelijkheid van dat moment, want we hadden er maar mee te dealen. Ik vroeg me hardop af in wat voor slechte film we beland waren.
Langzaam werd het leven weer lichter. Alsof de spiraal me weer naar buiten bracht. Sindsdien voel ik dat ik er weer ben.
We mochten ook ervaren hoeveel lieve mensen er om ons heen staan. Mensen die zonder aarzelen wilden helpen. Dat voelde als een warm cadeau.
Ik ben nog moe. Dat merk ik vooral doordat ik regelmatig drinken mors of me stoot. Een hele kop thee ging over mijn bureau en even later liep ik weer te knoeien op de trap. Mijn hoofd en lichaam zijn er blijkbaar nog niet helemaal.
Het slakkenhuis ligt me nog steeds aan te staren. Alleen hoef ik niet meer te vragen wat het me te vertellen heeft. Dat antwoord heb ik inmiddels gekregen.