Behaard ontmoet behaard.
De Bombus perplexus zie je hieronder lekker uitrusten in de schaduw onder de ‘paraplu’ van het brandkruid (Phlomis russeliana).
Wat ik zo’n mooi detail vind: als je inzoomt (klik op de foto) dan zie je dat de pootjes van de hommel ook een beetje stekelig en behaard zijn, net als de plant zelf. Die haartjes zijn piepklein en gemaakt van chitine, hetzelfde materiaal als hun buitenkant. Ze staan vaak wat stijf overeind en soms vertakken ze zich, waardoor het er ruw of stekelig uitziet. Waarom dat handig is? Die haartjes helpen om stuifmeel vast te houden, een soort natuurlijke borsteltjes dus. Vooral op de achterpoten zie je dat goed, daar zitten de “pollenmandjes” van de hommel. Als je het van heel dichtbij bekijkt, ziet het er bijna prikkelig uit.