Waarom we de meest logische lessen in het leven soms pas achteraf begrijpen.
Toen ik deze foto nam een aantal weken geleden raakte het beeld me, al wist ik nog niet waarom. Ik kon er geen woorden aan geven (intuïtie is razendsnel, het hoofd heeft tijd nodig). Pas nu komt het antwoord dat in deze foto verborgen lag opeens naar boven.
Eigenlijk is het heel logisch, het is een waarheid die we diep vanbinnen wel kennen. Maar soms moet de natuur het ons even laten zien zodat het echt kan landen.
De blauwe regen laat haar bloemen vallen. Op de grond ontstaat een nieuw tapijt van paars-lila bloemblaadjes. Een teken uit de natuur dat loslaten geen eindpunt is. Wat we durven laten vallen, maakt ruimte. Voor een nieuw perspectief, een andere richting, of voor iets wat tot nu toe onzichtbaar bleef.
Het nodigt me weer uit om te vertrouwen op het ritme van de natuur, om mee te bewegen met de flow. Ook als ik geen antwoord heb, of misschien wel juist dan! Ik wens je een fijne, paars-lila dag vol ruimte en nieuwe perspectieven.